ชีวิตในวัยเด็ก
พระพยอมเกิดในครอบครัวที่ยากจน
การใช้ชีวิตจึงไม่เหมือนกับเด็กทั่วไป ในวันที่โรงเรียนหยุด หรือ
ช่วงเย็นหลังจากเลิกเรียนเด็กชายพยอมจะออกหางานพิเศษรับจ้างดายหญ้าตามร่องสวน
บางครั้งรับจ้างขึ้นต้นหมาก
และเก็บมะพร้าวหล่นด้วยการมีไหวพริบฉลาดเฉลียว
ทำให้เด็กชายพยอมคิดวิธีขึ้นต้นหมากวิธีลัด คือ
ขึ้นต้นหนึ่งเสร็จแล้ว จะโหนยอดหมากไปอีกต้นหนึ่ง
โดยไม่ต้องลงและขึ้นทุกต้น ทำให้ได้รับค่าแรงเพิ่มขึ้นกว่าปกติ
ที่เด็กวัยเดียวกันทำได้ ในสมัยนั้นจะได้รับค่าจ้างต้นละ ๓ - ๕ บาท
แต่เด็กชายพยอมก็มิได้เกี่ยงงานประการใด
เพียงขอให้ได้รับค่าตอบแทนที่ยุติธรรม
และให้สิ่งที่ได้มานั้นโดยชอบธรรมงานดายหญ้าบริเวณร่องสวน
ที่เด็กชายพยอมรับจ้างนั้น จะได้รับค่าจ้างวันละ ๒๐-๓๐ บาท
ความขยันขันแข็ง ความมีน้ำใจ ทำให้ชาวบ้านรักและสงสาร
และมอบงานพิเศษให้ทำอยู่เสมอ
วัยหนุ่ม
พระพยอมไม่เคยใช้ชีวิตวัยหนุ่มเยี่ยงชายหนุ่มทั่วไป
ท่านใช้จ่ายทรัพย์ที่หามาโดยสุจริต ด้วยความประหยัด มัธยัสถ์
เพื่อน ๆ ของท่านจะแต่งกายด้วยเสื้อผ้าตามยุคสมัย แต่ท่านยังคงสวม
เสื้อยืดกล้าม กางเกงแบบชาวสวน ทั่วไปส่วนเรื่องเพศตรงข้าม
ท่านเป็นที่สนใจแก่ผู้หญิงทั่วไป
แต่ท่านก็ยังคงยึดมั่นในการประกอบอาชีพทำมาหากิน
โดยไม่ได้ให้ความสนใจแก่ผู้ใดเป็นพิเศษ
 |